تبليغاتX
يالان دنيا

 

تو که نیستی غمِ غربت با منه

همیشه یه دنیا حسرت با منه

تو که نیستی روزا با شب یکی ان

هر دوشون تاریکن و تاریکی ان

با تو ماهو همه جا می بینم

حتی خورشیدو شبا می بینم

بی تو این دنیا که تو چنگ منه

دیگه چنگی به دلم نمی زنه

می دونستی پیش تو گیره دلم

می دونستی بری می میره دلم

ای دلِ صاب مرده/ باز تورو خواب برده

پاشو از خواب و ببین/ دنیاتو آب برده

دارم از اینهمه گریه آب میشم

رو سرِ دنیا دارم خراب میشم

خیلی مایوسه دلم یه کاری کن

داره می پوسه دلم یه کاری کن

غم و غصه شده حقِ دلِ من

به همینا مستحقِ دلِ من

دلی که بی تو بتونه دل باشه

به خدا بهتره زیر گِل باشه

دارم از دردِ غریبی آب میشم

رو سرِ خودم دارم خراب میشم

می دونستی پیش تو گیره دلم

می دونستی بری می میره دلم

ای دلِ صاب مرده/ باز تورو خواب برده

پاشو از خواب و ببین/ دنیاتو آب برده

+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:48 |

برام دعا کن عشق من
همین روزا بمیرم

آخه دارم از رفتنت
بد جوری گُر می گیرم

دعا کن هم که این نفس
تموم شه تا سپیده

کسی نفهمه عاشقت
چی تا سحر کشیـــــــــــد ـــــــه
این آخرین بار عزیز
دستامو محکم تر بگیر

آخه تو که داری میری
به من نگو بمون نمیر

تو میری و یه باغ سبز
درش به روت بازه هنوز

من با تو سوختم نازنین
پاشو برو با من نسوز



گه یه روز برگشتی و
گفتن فلانی مرده

بدون که زیر خاکستر
حس نگاتو برده

گریه نکن برای من
قسمت ما همینه

دستامو محکم تر بگیر
لحظه ی آخرینه، لحظه ی آخریــــــنـــــــــــه
آخه تو که داری میری
به من نگو بمون نمیر

تو میری و یه باغ سبز
درش به روت بازه هنوز

من با تو سوختم نازنین
پاشو برو با من نسوز

این آخرین بار عزیز
دستامو محکم تر بگیر
+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:47 |

هنوز یاد تو از یادم نمی ره

چرا عشق از دل آدم نمیره

خلایق خلقت آدم از عشق

نمی ره هرچی از یادم، از عشق

 منو درد جدایی وای بر من

 از این عشق خدایی وای بر من

کمک کن بغض بشکن دونه ،دونه

بریزای اشک نرم وعاشقونه

 محبت کن در این آشفته حالی

 نمونه مکتبم از عشق خالی

نسیبم کن که عاشق پیشه باشم

به این آشفتگی همیشه باشم

 منو درد جدایی وای بر من

از این عشق خدایی وای بر من

کمک کن بغض بشکن دونه دونه

بریزای اشک نرم و عاشقونه

بزن باد بهاری تازه تر شم

بزن از کار دنیا بیخبر شم

بزن تا سیم آخر ای جدایی

هلاکم کن از این عشق خدایی

منو درد جدایی وای بر من

از این عشق خدایی وای بر من

+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:47 |
يك قلب شكسته نيمه شب در دستم
تا روز قيامت آدمي بن بستم
تقصير تو و رباعي و عشق ولي...
من متهم رديف اول هستم
+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:39 |

ميخواهم و ميخواستمت تا نفسم بود
ميسوختم از حسرت و عشق تو بسم بود
عشق تو بسم بود كه اين شعله بيدار
روشنگر شبهاي بلند قفسم بود
آن بخت گريزنده دمي آمد و بگذشت
غم بود كه پيوسته نفس در نفسم بود
دست منو آغوش تو هيهات كه يك عمر
تنها نفسي با تو نشستن هوسم بود
بالله كه جز ياد تو گر هيچكسم هست
حاشا كه بجز عشق تو گر هيچكسم بود
سيماي مسيحائي اندوه تو اي عشق
در غربت اين محلكه فريادرسم بود
لب بسته و پر سوخته از كوي تو رفتم
رفتم بخدا گر هوسم بود بسم بود

+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:37 |
 

 

                                                  

              یه دلی تنگ واسه چشمات ...

        

                                          باز داره می باره زیبا

           

              وقتی نیستی  حس می کنه...

           

                                          خیلی تنهاس توی دنیا

 

              اروم اروم  ٬ توی خلوت ٬ ...

 

                                       می شکنه باز بغض دردش

 

             روی گونه هام ٬ می شینه ...

 

                                        دونه دونه  اشک سردش

 

                 نگران اون چشاته ....

 

                                          که یه وقت بارون بباره

 

                اون به جز تو هیچ کسیو ...

 

                                              توی این دنیا نداره

 

                توی تنهایی شبهاش ...

 

                                              به یادت می مونه بیدار

 

                میشماره   چند روز دیگه ...

 

                                               مونده تا لحظه ی دیدار

 

                دوری از دل تو واسش ....

 

                                               خیلی سخته تا همیشه

 

                دوس داره باشی کنارش ...

 

                                                 اما می دونه نمی شه

 

                این دل تنگ و دیوونه ...

 

                                               از دوریت داره می میره

 

               عکساتو می بینه بازم...

 

                                             گریه رو از سر می گیره

 

               تنها دلخوشی این دل ....

 

                                             دیدارررررررر دوبارمونه      

                                                                            

             مطمئن باش تا همیشه ....                               

                                                                            

                                             چشم براه تو می مونه       

          

+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:35 |

یه اتاقی باشه گرمه گرم..روشنه روشن..
تو باشی..منم باشم..
کف اتاق سنگ باشه..سنگ سفید..
تو منو بغلم کنی که نترسم..که سردم نشه..که نلرزم..
تو تکیه دادی به دیوار..پاهاتم دراز کردی..
منم اومدم نشستم جلوت..بهت تکیه دادم..
با پاهات محکم منو گرفتی..دو تا دستتم دورم حلقه کردی..
بهت می گم چشماتو می بندی؟
میگی اره بعد چشماتو می بندی ...

بهت می گم برام قصه می گی؟ تو گوشم؟
می گی اره..بعد شروع می کنی اروم اروم تو گوشم قصه گفتن..
یه عالمه قصه طولانی و بلند که هیچ وقت تموم نمی شن..
می دونی؟
می خوام رگ بزنم..رگ خودمو..مچ دست چپمو..یه حرکت سریع..
یه ضربه عمیق..بلدی که؟
ولی تو که نمی دونی می خوام رگمو بزنم..تو چشماتو بستی..نمی بینی..


من تیغو از جیبم در میارم..نمی بینی که..سریع می برم..نمی فهمی..
خون فواره می زنه..رو سنگای سفید..نمی فهمی که..دستم می سوزه ..
لبمو گاز می گیرم که نگم اااخ..که چشماتو باز نکنی..که منو نبینی..که نفهمی..

تو هنوز داری قصه می گی..چه قشنگه..نه؟
من شلوارک پامه..دستمو می ذارم رو زانوم..خون میاد از دستم..میریزه..
رو زانوم..از زانوم میریزه رو سنگا..قشنگه مسیر حرکتش..نه؟
حیف که چشمات بسته است و نمی تونی ببینی..
تو بغلم کردی..می بینی که سرد شدم..محکم تر بغلم میکنی که گرم بشم..
می بینی نا منظم نفس می کشم..تو دلت میگی آخی دوباره نفسش گرفت..
می بینی هر چی محکم تر بغلم می کنی سرد تر میشم..
می بینی دیگه نفس نمی کشم..
چشماتو باز میکنی می بینی من مردم..
می دونی؟
من می ترسیدم خودمو بکشم..
از سرد شدن ..از تنهایی مردن..
از خون دیدن..میترسیدم..
وقتی بغلم کردی دیگه نترسیدم..
مردن خوب بود..ارومه اروم...
گریه نکن دیگه..من که دیگه نیستم..
که وقتی اشکتو میبینم چشماتو بوس کنم..
بگم خوشگل شدیاااا..
که همون جوری وسط گریه هات بخندی..

گریه نکن دیگه خب؟ دلم می شکنه..
دل روح نازکه.. نشکونش..خب؟


 

 

+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:34 |



تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم


چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی

و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

تو دریایی ترینی ، آبی و آرام و بی پایان

و من موج گرفتاری اسیر دست طوفانم

تو مثل آسمانی اسیر و روشن و شفاف

و من در آرزوی قطره های پاک بارانم

نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته

به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم

تو دنیای منی بی انتها و ساکت و سرشار

و من تنها در این دنیای دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم

و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم

تو مثل مرهمی بر بال بی جان کبوتر ها

و من هم یک کبوتر تشنه ی باران درمانم

بمان امشب کنار لحظه های بی قرار من

ببین با تو چه رویاییست رنگ شوق چشمانم

شبی یک شاخه نیلوفر به دست آبیت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو فکر خواب گلهایی که یک شب باد ویران کرد

و من خواب تو را می بینم و لبخند ِ پنهانم

تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد

و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم

تو می آیی و من گل می دهم در سایه ی چشمت

و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم

تو مثل چشمه ی اشکی که از یک ابر می بارد

و من تنها ترین نیلوفر رو به گلستانم

شبست و نغمه ی مهتاب و گل های سفر کرده

و شاید یک مه کمرنگ از شعری که می خوانم

تمام آرزو هایم زمانی سبز می گردد

که تو یک شب بگویی ، دوستم داری تو ، می دانم

غروب آخر شعرم پر از آرامش دریاست

و من امشب قسم خوردم تو را هرگز نرنجانم

به جان هر چه عاشق توی این دنیای پر غوغاست

قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم

بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد

دعا کن بعد دیدار ِ تو باشد وقت پایانم ....




+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:22 |


زمان به من اموخت : که دست دادن معنی رفاقت نیست ، بوسیدن قول ماندن نیست ، و عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست


 
+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:22 |


زمان به من اموخت : که دست دادن معنی رفاقت نیست ، بوسیدن قول ماندن نیست ، و عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست


 
+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:22 |


بعضی دردها خیلی زیبا هستند


درد همیاری

همدردی

درد ناتوانی برای انجام کاری برای بهترین دوست

یا درد عشق

.

.

.

و درد دلتنگی

.

.

.

فکر کنم بعضی دردها رو باید تبریک گفت


 



تو به آرامی آغاز به مردن می‏كنی،

اگر از شور و حرارت،
از احساسات سركش،
و از چیزهایی كه چشمانت را به درخشش وامیدارند و ضربان قلبت را تندتر میكنند
دوری كنی...


+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:19 |

- بعد از مرگم به گورم بیا , مبادا از گورستان خلوت وحشت کنی زیرا در آنجا قلب آرام خفته, مبادا اشک بریزی زیرا چشمان من همراه با تو اشک خواهد ریخت هرگاه شمعی را در حال سوختن دیدی مرا به یاد آور هرگاه ترانه غم انگیزی شنیدی آنرا به یاد من زمزمه کن زیرا من هر کجا که باشم به یاد تو خواهم بود.

 

+ نوشته شده توسط ندا در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387 و ساعت 10:3 |

  

YYYY



 

دست هایم که نیاز آلودند 

p10.jpg

p14.jpg نازنین عشق تویی

نظر یادتون نره

شناختنت بی گناهترين گناهم بود ، يافتنت بهانه دلم و خواستنت نيازم ! و با تو بودن آرزويم و تو را گم كردن ، پيدايش سراب بود ! تو مانند پرستو آمدی و به دورترين ديار غربت رفتی ! بی تو ثانيه ها تكراری شده اند و آيينه چيزی جز سراب را نشان نمی دهد! و شقايق غريبی مي كند و جاده در انتظار مسافر است ! و هنوز دلم بدون تو بهانه می گيرد! و من آرزوهايم را عاشقانه زمزمه می كنم و منتظرت هستم..

نظر یادتون نره
+
نظر یادتون نره

YYYYYYYY

هيچ بهانه اي نيست براي نوشتن ...!

 

ولي حالا که مي شه برايِ تو نوشت ، بهترين بهانه ای براي نوشتن...

خيلي دوست دارم خيلي زياد

براي تو مي نويسم که معني عشقي براي من و عشق رو باتو حس کردم 

دوستت دارم دوستت دارم

 

بيش تر از معناي واقعي كلمه دوست داشتن!

 

دوستت دارم همچو طلوع خورشيد در سحر گاه عشق!

 

دوستت دارم باتمام وجودم، با احساس پر از محبت

 

دوستت دارم بيش تر از آن چه تصور مي كني!

 

نمي دونم ...

 

فقط دوست دارم با معني بيشتراز دوست داشتن

 

همه دنياي مني...

 


+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386 و ساعت 7:57 |
                
 
   

دوستت داشتم و دارم که توئی دشمن جانم

گرچه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386 و ساعت 7:41 |
سلام من اومدم

دنيا ست ديگه نميشه هميشه باشي.............

             

برای یک لحظه نا تمام...

به چشمانش

خیره شدم

فریاد کشید که :

خفه شدم آخر چرا حرف نمیزنی ؟

گفتم

نشنیدی برو!!!

                                  

+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386 و ساعت 7:29 |

فرا رسيدن عيد نوروز و سال جديد بر تمام ايرانيان مبارك باد.


+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1385 و ساعت 7:37 |
 

کنار لحظه های سرد هستم

         و در آغوش فصل زرد هستم  

                      از آن روزی که با من قهر کردی

                                       رفیق سینه چاک درد هستم

 

 دیدی نگاهی خسته دارم

           وحس کردی که خبلی بیقرارم      

                      بدان تو باعبور از کوچه دل

                                   در آوردی دمار از روزگارم

نگاهم که کردی دلم پر گرفت

                            دلم غربت زنگ آخر گرفت

نگاهم که کردی سکوتم شکست

                             درون دلم عشق گویی نشست

نگاهم که کردی زمان صبر کرد

                               دل آسمان را پر از ابر کرد

و بعد از نگاه تو باران گرفت

                                و عشقی درون تنم جان گرفت

نگاهم کن و باز با من بمان

                                تو حرف دل بی کسم را بدان

نگاهم کن ای زندگی بخش من

                                وبا قلبم از عشق حرفی بزن

 

 

|
 نمی دانی تو

دلم آئینه درد است، نمی دانی تو

                     کلبه ام ساکت وسرد است ، نمی دانی تو        

بی تو سرسبزترین خاطره ها می دانند

                      فصلهایم همه زرد است، نمی دانی تو

عاشقم کردی و رفتی کنون با دل من

                       غم عشق تو چه کرده است، نمی دانی تو

باز تکرار کنم مصرع آغازین را

                        دلم آئینه درد است ، نمی دانی تو

 

|

+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 8:3 |

 

این شاخه گل را تقدیم می کنم به عشق عزیزم...

 

 

 

+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 7:58 |

 با تو بودن با تو گفتن با تو خندیدن چه زیباست

 باتو شادی با تو مهربانی با تو رقصیدن چه   زیباست

با تو از خود دور بودن دل سپردن ناز کردن

با تو در خلوت نشستن عشق ورزیدن چه زیباست

بی تورفتن بی تو مردن بی تو آرامش ندیدن

با تومردن آرمیدن با تو جوشیدن چه زیباست

با تو حرف دل شنیدن شرح مهجوری کشیدن

با تو بیپروا دلیل عشق پرسیدن چه زیباست

+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 7:57 |

چگونه بگویم دوستت دارم ... تو را که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی ...

عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی .... آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی.

تو را که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم و طپش قلبت ر ااحساس می کردم و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگار دعا می کردم. که خدایا پس کی او را خواهم یافت؟

تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه چیز را فراموش کردم . برایم همه اسمها بیگانه شدند و همه خاطرات مردند.

دستم را به تو میدهم. قلبم را به تو میدهم فکرم را نیز به تو میدهم. بازوانم را به تو می بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هایم که نپرس. دیگر برای من غریبه اند و تمامی لحظات تو را می خواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند

+ نوشته شده توسط ندا در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 7:54 |


Powered By
BLOGFA.COM